Unuk slavnog Rajnholda Glijera: Muzika mog pradjeda me dovela u Beograd
1 min read
Simfonija br. 3 - "Ilja Muromec"
Monumentalnu simfoniju „Ilja Muromec“ Rajnholda Glijera, čija je prošlogodišnja balkanska premijera u izvođenju Beogradske filharmonije ovjenčana hvalospjevima, šef-dirigent Gabrijel Felc je sa svojim filharmoničarima snimio i na njihovom prvom zajedničkom disku.
Nedavnoj promociji ovog izdanja za međunarodno tržište i njemačkog izdavača, u okviru „Muzičkih razgovora Gabrijela Felca“ u zdanju Beogradske filharmonije, prisustvovao je i praunuk kompozitora, Kiril Novoselski.
Novoselski, koji se stara o zaostavštini svog slavnog pretka, ispričao je, za „Novosti“, da je za beogradsko, prvo balkansko izvođenje simfonije njegovog pradjeda, saznao sasvim slučajno, lutajući internetom.
– Pronašao sam sajt Beogradske filharmonije, pisao maestru Felcu i evo me ovdje, u nadi da će i ostali iz moje porodice slušati muziku Glijera na Balkanu, ali i da će filharmoničari izvesti ovo djelo u našoj daći pretvorenoj u Glijerov muzej, gde takođe organizujemo muzičke razgovore i koncerte na otvorenom- priča Kiril, i otkriva da je pradjedin moskovski stan pretvoren u muzej kompozitora, ali i da postoji škola u Moskvi, jedna od šest evropskih škola koje nose ime Glijer:

– Sve troje moje djece diplomiralo je upravo u toj školi, budući da se u familiji svaka druga generacija „izmetne“ u muzičare. Sestru i mene je, dakle, muzika „zaobišla“, naša majka je bila dirigent dječjeg hora, dok je sam Rajnhold svoju decu molio da se bave bilo čime samo ne muziciranjem. „Ako vi budete svirali, ja ću poludjeti i prestati da komponujem“ – govorio je, jer mu je bila potrebna tišina da bi stvarao.
Kompozitor je, kaže njegov potomak, započeo i četvrtu simfoniju „Isus Hrist“, međutim, ostala je nedovršena, jer bi bila osuđena na propast ili makar nepopularnost posle velikog revolucionarnog prevrata.
– Tako je „Ilja Muromec“ njegova treća i posljednja simfonija, i zaista je „ogromna“, sa 92 minuta trajanja možda jedna od najdužih – navodi autorov praunuk. – Iako teška i zahtjevna, vrlo često je izvođena, od SAD, pa evo, do Balkana, i možda najmanje u Rusiji. Bila je vrlo popularna u Rusiji i prije rata, kao djelo slovenskog duha, borbeno i patriotsko, koje poziva na otpor i pobjedu, no ja je osjećam prije svega kao djelo o ličnom buđenju, napretku i sazrijevanju, koje poručuje da pojedinac može izaći kao pobjednik iz svih problema i teškoća.
Novoselski je istakao da je njegov pradjed mnogo puta pozivan u SAD, no želja da se tamo otputuje bila bi u to doba prilično nepopularna, pa je poziv uporno odbijao.
– Ipak, u sklopu priprema za 150-godišnjicu njegovog rođenja, kreirali smo mapu na kojoj bilježimo evropske putanje Rajhnolda Glijera i njegove muzike, koja je, evo, „doputovala“ i u Beograd, upisavši ga na pomenutu mapu – zaključuje Kiril.